علوم جغرافیا

چکیده 

امروزه تهیه مواد غذایی و تولید محصولات کشاورزی برای تأمین نیازهای غذایی جمعیت هر لحظه رو به افزایش، و تأمین امنیت غذایی، از الزامات توسعه پایدار است. و این رسالت اغلب بر عهده جامعه روستایی است. از این رو شناخت دقیق نظامهای بهره برداری می تواند نقش تعیین کننده ای در توسعه پایدار روستایی داشته باشد. بنابراین تأکید بر تحقیق در نظامهای بهره برداری کشاورزی خانوادگی، به ویژه پس از اجرای اصلاحات ارضی که در ایران رخ داد از ارکان اصلی مطالعه توسعه پایدار نواحی روستایی کشور به شمار می رود. به کارگیری بی رویه نهاده های تولیدی به منظور عملکرد محصول طی دهه های اخیر و در نتیجه تخریب محیط زیست از یک طرف و ضرورت استمرار تولید در راستای

امنیت غذایی از طرف دیگر، اهمیت توجه به پایداری نظامهای بهره برداری را دوچندان کرده است. در این میان نظام بهره برداری خانوادگی از جمله یکی از مهمترین نظامهای بهره برداری زراعی محسوب می شود. که شناسایی میزان پایداری این نوع نظام از بهره برداری موضوع مهم و کلیدی در دستیابی به توسعه پایدار است. در این راستا پژوهش حاضر در شهرستان هشترود با هدف بررسی و تحلیل پایداری نظام بهره برداری زراعی خانوادگی انجام گرفت. رویکرد غالب پژوهش، پیمایشی است و داده های مورد نیاز با استفاده اس پرسش نامه و بهره گیری از روش نمونه گیری کوکران در سال زراعی 1394-1395 از 300 بهره بردار در شهرستان هشترود گردآوری و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت نتایج تحقیق نشان داد که نظام بهره برداری خانوادگی می تواد شهرستان هشترود را به سمت توسعه پایدار سوق دهد.

فرمت: Word

تعداد صفحه: 88